Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyin merkezine ileten sensörler gibidir. Beynimizde bulunan görüntü işleme alanlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Biraz ağır kirli veya düzensizlik görme işlemine aksatabilir. Sonuçta, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı zorluyor, görme kaybı söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bir kısmının kapanmasına yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi görme alanının kısmen yanlış] görüntüler oluşturmasına düzenlenmeye. Böylece, görme organlarının fark etmez bir beşerî durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar, görüntüler kayıp ve ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, hastaların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, bir tarafını düşük görüntüleri sığdırmadan fark edemeyebilir düşebilirler. Çarpıcı olan ise, beyin bu duruma yapılan zararları sayesinde bir görme alanı kısıtlı olmasıdır. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını bırakır. Bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu bilinen bir nörolojik vaka. Anton Sendromu genellikle tedavi genellikle tedavi edilmez, hastaların görüneni doğru inanmak istediği gibi düşüncesine zordur. O problem, gerçekliği algılama şeklimizi sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan bozukluklar, hayali nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görünmesine sebep meydana gelebilir. Bu durum, görsel halüsinasyon bir sonucu ve genellikle görüntü bozuklukları birlikte görünümler. Sinirsel yapılar harici gereksiz sensör uyaran almadığında, kendi iç depolarını kullanmaya faaliyetler başlatır. Sonuç olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, eski hafıza veya spontane yaratılan resimlerle yerleştirir, hastaya yapay kurgulanmış ortam sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman yanlış olduğunu fark edebildikleri halde fazla korku diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görünenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. İnme bulgularında, Alzheimer veya şiddetli beyin rahatsızlıkları içerir. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif nörolojik bir örnektir. Görüntüleri görünüm şeylerin gerçek olduğunu zihin idrak edebilirler. Bu nedenle, vizüel halüsinasyon görüntüleri deneyimleyen kişilerin, psikolojik etiketler yerine, detaylı nörolojik tetkikleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını gerektirir. Hasta bireylerin hızlı değerlendirilmeleri, beynin esas sağ kalan nöronları kullanarak kaybedilen yetileri yeniden edindirmeyi kolaylaştırabilir. Uygulanan kişiye özel göz hareketleri ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların kullanım alanlarını daha verimli kullanmalarına yardımcı olur. Sonuçta eğitimler, hastaların sosyalleşmelerini dikkatle taramayı edindirmesini destek verir, düşmelere karşı artabilir. Erken müdahale sayesinde, hastalar bir arada özgür yaşamlarını başarılı olabilir.